Naar inhoud springen

Geluksmakers

Nudge

Overig

Gijs Michels voor Jouw Beste Jaar Ooit - Ebbie & Ivy (Charlotte Tonino)-2

100% Gijs

Als je stelt dat je voor 50% uit je moeder bestaat en 50% uit je vader, ken ik mezelf voor de helft. Ik weet dat mijn donkere haar van de Franse Hugenoten afstamt, dat er een kwart pools bloed door mijn aderen stroomt en dat mijn drang om te rationaliseren van mijn moeder is. Maar over de genen die ik van mijn vader heb gekregen, weet ik nagenoeg niets. Toen ik anderhalf was, verdween hij uit mijn leven.

Doorzetten
‘Hoe kun je je zoon in de steek laten?’, vroeg ik me als jongetje boos af. Maar gelukkig had ik wel een fijne jeugd in Amsterdam Oud-Zuid bij mijn moeder en oma. Onder de vleugels van deze twee sterke Joodse vrouwen groeide ik op tot een bescheiden jongetje met veel fantasie. Soms werd ik onderschat, maar door mijn doorzettingsvermogen kwam ik altijd weer bovendrijven. Dan dacht ik aan de les die mijn moeder me al jong had geleerd: ‘Alleen jijzelf kunt de dingen veranderen’.

Onafhankelijke geest
Tijdens mijn studie stroomde ik bij PostNL al snel door naar een leidinggevende functie. Mijn direct leidinggevende zag wel wat in mijn onafhankelijke kijk op de wereld. Een karaktertrek die me al eerder in mijn eentje naar het Oostblok had gevoerd. Nieuwsgierig als ik was naar het verleden van mijn familie in concentratiekamp Theresia stad. En als fanatiek socialist onderzoekend of in dit socialistische bolwerk inderdaad iedereen gelijke kansen kreeg, ongeacht afkomst. Want ook dat is een kant van mij (en van mijn moeder). Ik neem nooit iets aan voor zoete koek. Bijna nooit…

Er moet iets veranderen
Ik leefde mijn leven en was tevreden. Drieëntwintig jaar lang had ik een vaste baan als Teamproductieleider, een eigen huis en trouwe dierbare vrienden.
Tot in 2010 de koers bij PostNL veranderde en ik niet meer door één deur kon met mijn nieuwe leidinggevende. Hij ging voor de targets, ik voor mijn medewerkers.  Uiteindelijk kreeg ik een regeling en voor het eerst van mijn leven zat ik thuis zonder werk. Toen een maand later bij mij ook nog een te hoge bloeddruk en een beginnende diabetes werd vastgesteld, wist ik dat mijn oude leven voorbij was. Om mezelf weer op de rit te krijgen, moest ik radicaal veranderen. Gezonder leven, afvallen en representatiever kleden. En ik wilde voor mezelf beginnen, als ontwikkelaar van gebruikersvriendelijke software.

Vaag gelul?
Maar als je zolang op de automatische piloot hebt gevaren, is veranderen niet gemakkelijk. Je bent ineens weer onderweg terwijl je dacht dat je al gearriveerd was. En ik besefte dat ik er met alleen de buitenkant veranderen niet was. Ik moest dieper. Tot nu toe was ik succesvol geweest met mijn ratio, doorzettingsvermogen en mijn onafhankelijke kritische blik. Maar nu ik geen groot bedrijf meer achter me had staan en het succes van mijn bedrijf Magia Data voor een groot deel bepaald wordt door wie ik ben, moest ik mezelf beter gaan verkopen. Op de voorgrond treden, meer van Gijs de mens laten zien en gaan acteren vanuit gevoel. Dus toen ik een seminar van Arjan en David bezocht, dacht ik niet meer ‘wat een vaag gelul’ maar ‘dit is de kans om verder te komen’

Gijs Michels voor Jouw Beste Jaar Ooit - Ebbie & Ivy (Charlotte Tonino)-5334Onverwachte cadeautjes
Ik ben in het jaarprogramma gestapt met de verwachting dat ik handvaten zou krijgen voor zelfreflectie. Dat ik interessante theorieën zou opdoen die me verder konden helpen in de zoektocht naar mezelf.
Die tools krijg ik nu, maar ik ontvang nog zoveel meer. Ik beweeg niet gemakkelijk in een groep maar ik krijg steeds meer contact met mijn jaargenoten. Ze geven me feedback. Zeer waardevol omdat ze andere dingen teruggeven dan mijn vaste kring vrienden. En ik luister en geef mijn mening over hun verhalen en dilemma’s. Het levert me allemaal nieuwe inzichten op.

 

 

Laat het stromen…
Ook buiten het jaarprogramma begin ik vooruit te komen. Interessante vervolggesprekken uit netwerkbijeenkomsten, toevallige ontmoetingen die wat opleveren. Zo werd ik gisteren op het station op mijn schouders getikt door een oud medewerkster van PostNL. Ze was net als ik voor zichzelf begonnen en liep tegen een softwareprobleem aan. Een probleem dat ik kan oplossen…

Waarom dit nu gebeurt? Omdat ik meer van mezelf laat zien? Ik meer voel? Dat ik gemakkelijker op mensen afstap? Ik steeds meer uit mijn comfortzone probeer te stappen en dingen doe zonder erover na te denken? Ik kan deze geluksfactor niet meteen plaatsen maar ik VOEL dat ik het maar gewoon op me af moet laten komen. Het moet laten stromen.

Compleet
Ooit geloofde ik mijn moeder toen ze zei dat mijn vader me niet meer wilde zien. Ik slikte dat voor zoete koek. Na haar overlijden ontdekte ik dat zij degene was die hem slim bij mij heeft weggehouden. Waarom ze dat gedaan heeft, kan ik haar niet meer vragen. Net als er geen antwoorden zullen komen van mijn vader, want ook hij is er niet meer. Ik kan er niet precies mijn vinger op leggen wat het met me doet dat ik door mijn moeder mijn vader nooit heb leren kennen. Dat hij een andere man was dan ik altijd heb gedacht. Uit verhalen heb ik gehoord dat hij een gevoelsmens was. En dat stukje zit ook in mij.
Juist door dat nu te ontdekken, hoop ik het gemis van mijn vader een plekje te kunnen geven. Om zelf verder te groeien. Mijn hardere ‘moederskant’ heeft me mooie dingen opgeleverd en zal altijd een belangrijk deel van me blijven. Maar ik hoop dat ik ook steeds dichter bij mijn gevoeligere deel ga komen. Nu is het soms nog ongrijpbaar maar uiteindelijk maakt het me compleet. 100 procent Gijs!

 

Reacties Post a comment
  1. Enkele reacties #

    Marijn Singer · Artiest, docent en directeur bij Pop Up Cicus
    Heel mooi Gijs, echt top verhaal.
    Dus ook een compliment voor Hellen en Charlotte Tonino

    Jawi Bakker · Kopse Hof Nijmegen
    Wat een prachtig verhaal van een mooi mens. Fijn om te zien en te lezen en te laten doorsudderen. Lof voor allen!

    Bea Kuijs · Halo Den Haag
    Wat een mooi verhaal!

    november 11, 2013

Reactie

Het gebruik van simpele HTML is toegestaan. Je emailadres zal niet gepubliceerd worden.

Abonneer je op deze opmerkingenfeed via RSS